Ahmad Talebi is one of Iranian bloggers who compares elections in Iran with the United States.

He notes:

شاید بشود انتخابات ما را نقطه مقابل آن دانست. خیلی از گروهها تا چند روز قبل از انتخابات نمی دانند که اصلا اجازه حضور می یابند یا نه. فرصت تبلیغات محدود و در حد چند روز است

He adds:

حتی اگر هیچ حق کشی و بی عدالتی در بین نباشد، باز هم فرصت انتخاب در سیستم انتخاباتی ما از مردم سلب می شود. نتیجه منطقی آن این است که ممکن است مردم رییس جمهور برآمده از رای خودشان را نشناسند. ممکن است رییس جمهور تصمیماتی بگیرد که قابل پیش بینی نیست، ممکن است رییس جمهور به کارهایی دست بزند که برای انجام آن هیچگاه از مردم اجازه نگرفته

Hamid Reza Zandi begins his post asking this question:

آیا رییس جمهور شدن یک دموکرات در آمریکا برای ایران خطرناک است؟

He himself predicts that it will be very dangerous. He argues:

فرض کنیم در طی انتخابات آمریکا یکی از نامزدهای حزب دموکرات بتواند بر مک کین پیروز شود. مسلما ترک کردن کاخ سفید اصلا جمهوری خواه ها رو خوش حال نمی کند. پس آن ها باید به دنبال راهی باشند که تا حدودی این شکست رو جبران کنند. جمهوری خواهان ترجیح می دهند طوری از کاخ سفید بیرون بروند که شرایط را برای رییس جمهور بعدی به نحوی قرار بدهند که وی نتواند آن را کنترل کند

Hamid Reza adds:

بوش که آخرین روز های ریاست جمهوریش را سپری می کند یک جنگ خارجی دیگر را شروع کند

Armin Sanaaei believes that the presidential elections in the United States are absolutely unfair.

He argues:

در این انتخابات کسی انتخاب می شود که با توجه موقعیت و قدرت امریکا در سطح جهان می تواند با تصمیمات صحیح یا اشتباه خود در طول مدت ریاست تأثیر مثبت یا منفی بر زندگی تک تک انسانهای کره ی زمین بگذارد.به همین علت کسانی که رئیس جمهور را انتخاب می کنند در واقع به جای همه انسانها تصمیم می گیرند.و تصمیم گرفتن یک اقلیت برای کل بشریت نمی تواند عادلانه باشد

Armin continues:

هرگاه در امریکا حزب دموکرات قدرت را درست گرفته اصلاح طلبان ایرانی (قبل و بعد از انقلاب) دارای قدرت بیشتری و شعاع حرکت وسیع تری بوده اند ، آزادی های سیاسی افزایش یافته و استبداد رو به ضعف رفته. اما در مقابل هرگاه نامزدهای حزب جمهوری خواه قدرت را در دست گرفته اند آزادی های سیاسی در ایران کمتر شده و استبداد توانسته فشار بیشتری به مخالفین خود بیاورد

Armin ends his post wishing that Americans elect Barack Obama and Iranians elect Khatami in the next presidential election in Iran. He writes:

به شخصه امیدوارم مردم امریکا با توجه به مسئولیت خطیری که به عهده دارند باراک اوباما را به ریاست جمهوری امریکا انتخاب کنند تا با رئیس جمهور شدن خاتمی در سال آینده ، روزهای خوبی را به انتظار بنشینیم

Meanwhile, An anonymous Iranian blogger thinks that Obama can’t change government policy short-term.

He/She writes:

آمریکا خوب یا بد یک سیستم بسیار بزرگ و بسیار منظم است که بخاطر درست کار کردنش (نه از نظر اخلاقی البته) توانسته بزرگترین قدرت تاریخ بشریت بشود. یک سیستم منظم را نمی‌توان یک شبه تغییر داد

Then he/she asks:

اوباما قرار است چه معجون خاصی را بدهد طرفین درگیری‌ها در عراق بخورند تا در عرض یکی دو ماه عراق بشود گلستان و بوستان و همه بجای گلوله زدن به همدیگر شروع کنند با هم تانگو برقصند؟

Abdollatif Ebadi tries to introduce Iranian people to the United States.

He writes in his blog about the United States and different aspects of life in that country. In a post entitled Acquaintance with Senator John McCain, he writes:

افکار عمومی ایران بیشتر متوجه دموکراتهای آمریکاست و توجه چندانی به نامزد برگزیده حزب جمهوریخواه آمریکا برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آن کشور ندارد

“Public opinion takes note of American Democrats and they turn a blind eye to Republican candidates for the presidential election to some extent.”

He then briefs his readers about McCain and adds:

چنانچه مک کین در آمریکا به ریاست جمهوری برسد پیش بینی می شود که روابط آمریکا و متحدین اروپایی اش و نیز شورای امنیت سازمان ملل متحد (به نمایندگی از همه کشورهای جهان) با حکومت ایران بسیار تیره تر شود و فشارهای سنگین اقتصادی و سیاسی علیه آن نیز تا مرز تحریمهای کمرشکن پیش برود

“If McCain wins the elections in America, it is foreseen that the relations between the United States, its European allies and the Security Council – as representative of the world - with the Iran government will hit rock bottom and the economical and political friction against Iran will progress until punitive sanctions are introduced.”

Mostafa Ghavanlo Ghajar, who has a blog named New Journalist, is disappointed to hear that the Republican Party or any of President G W Bush’s adherents could regain power again.

Writing in Farsi, he says:

از حزب دموكرات، چه اوباماي سياه پوست انتخاب شود و چه هيلاري كيلينتون، آمريكا برنده است؛ چرا كه يكي اولين ریيس جمهور سياه پوست خواهد بود و ديگري اولين زن ریيس جمهور و آمريكا به هر دو مي نازد

Mekal, who is a teacher, compares the presidential elections in Iran to that in the US, where the issues are totally different. He notes:

همه ش از اقتصاد میگن. هیچ چیز دیگری نیست. نه از التزام به مسیحیت و قانون اساسی خبری هست، نه از ملحد بودن شان، نه از توطئه علیه آمریکا … فقط و فقط بحث اقتصاد هست

Ghormeh, a blog by a young Iranian woman, which is named after a delicious dish, feels the institutional set up in the US guarantees fair elections.

She writes:

نمایندگان رقیب از یک سو، مطبوعات از سوی دیگر و مسئولین برگزاری انتخابات و قوه قضاییه ایالات متحده، ضامن صحت اجرای مقررات هستند

سوای اشکالاتی که ممکن است در انتخابات آمریکا وجود داشته باشد، این شیوه در هر جای دیگر دنیا قابل پیاده سازی است

Former Parliament member Dr Jamileh Kadivar, who is married to Ata'ollah Mohajerani and Iran's former Minister of Culture and Islamic Guidance, compares between the elections in her country and the US too.

She says:

تا همین جای انتخابات امریکا برای ما درس آموزست. دموکراسی زمینه ای را فراهم کرده که بدون محدودیت جنسیتی یا نژادی می توانند برای احراز عالیترین مقام بکوشند. مردم هم تکلیف خود را با مقایسه برنامه های کاندیداها از مدت ها قبل می توانند مشخص کنند

She further adds:

فرض کنید این انتخابات مطابق قوانین و نظام انتخاباتی ایران در آمریکا برگزار شود. اولاً هیلاری کلینتون رد صلاحیت می شد. زن که نمی تواند رییس جمهور شود. مطابق قانون اساسی رییس جمهور از میان رجال سیاسی مذهبی انتخاب می شود. این ها همه یک بر؛ روشن نبودن تکلیف برخی دیگر از کاندیداها و مردم تا یکی دو هفته قبل از انتخابات نیز از شاخص های نظام انتخاباتی ما در آن جا بود

Ramin, in his blog, Avicenna, offers a suggestion. He wants all Iranians all over the world to announce which candidate they support?

He explains:

شاید این سوال پیش آید که تنها ایرانیان داخل آمریکا که حق رای دارند، شامل این سوال می شوند، اما انتخاب شدن هر کدام از کاندیداهای موجود -هر دو جناح- تاثیر متفاوتی بر آینده ایران و جهان خواهد داشت. در نتیجه ما بلاگرهای ایرانی می توانیم پیام خاص خود را، هم به ایرانیان داخل آمریکا و هم سیاست مداران آنجا بفرستیم. اگر این پیشنهاد مورد توجه وبلاگ نویسان قرار گیرد و فعالیت موثری انجام شود انعکاس خوبی در رسانه ها خواهد داشت و احتمالا باعث شود که سیاست مداران آنجا دید بهتری از ایران و ایرانی داشته باشند

Ramin asks his readers:

از دیگر دوستان درخواست می کنم به سوال زیر به طور واضح پاسخ دهند. در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا از کدام یک از کاندیداها حمایت می کنید؟ چرا؟

Hamed responds:

من شخصاً از بین جمهوری خواه‌ها ترجیح میدم رون پاول بیاد بالا. این آدم جزو آدمایی که شدیدا با جنگ مخالفه و توی کنگره هم به مصوبه‌هایی که علیه ایران صادر شده، رای منفی داده. بین دموکرات‌ها هم از این باراك اوباما خوشم اومده اگر چه خیلی هم نمیشناسمش

Writing in Farsi, Arash in his blog, Sunny Nights, believes that this time is Democrat Party’s turn to play. He also adds:

سیستم طوری طراحی شده که اصولاً هر وقت دمکرات ها می آیند سر کار، آزادی های بیشتری مردم کسب می کنند و پول زیادتری دست مردم هست و وقتی جمهوری خواه ها سر کار هستند؛ دولت و تصمیماتش حالت مذهبی تر پیدا می کنه. (مثلاً تصمیماتشون در زمینه سقط جنین و ازدواج همجنس بازها)

Arash also compares Obama with candidates in Iran and says:

باراک اوباما که در سخنرانی هاش از یه تغییر صحبت می کنه (مثل وعده های کاندیداها در جمهوری اسلامی) که هیچ کی هم نمی دونه منظورش از این تغییر چیه، از حزب دمکرات نفر اول شد، هیلاری کلینتون که رقیب اصلی باراک اوباما به شمار می آید، نفر سوم شد.

Meanwhile, Hasan Bananej writes about the nominees' logos and asks which logo is the best. He himself prefers Obama’s and says:

به نظرم این لوگو علی رغم سایرین، حرفی برای گفتن دارد و پشت آن خورشیدی که در کنار پرچم آمر

Also from the Farsi blogosphere on Voices without Votes:

Iran: Transparency, Obama and Romney